En we gaan nog niet naar huis…

Nieuw Zeeland zit er ondertussen bijna weer op. Drie weken reizen met alleen maar een strakblauwe zonnige lucht en op de laatste dag pas echt regen gehad! Misschien gooi ik deze week nog wat foto’s online en misschien ook niet… als de zon hier nog blijft schijnen, dan geef ik toch de voorkeur aan andere tijdsbestedingen.

Over een paar dagen vlieg ik door naar San Francisco. Ik zou er eigenlijk maar een paar dagen blijven, maar na het sturen van een aantal mailtjes was m’n ticket omgeboekt en vlieg ik 14 augustus vanuit Los Angeles weer naar huis! Als je zaterdagmiddag de 15e niks te doen heb zijn hier de vluchtnummers:

BA 278L 14AUG Los Angeles 1540 London 0950 15AUG
BA 434S 15AUG Londen 1200 Amsterdam 1415

En dan zal ik ook nog maar even de hoogtepunten van de afgelopen 3 weken samenvatten: We zijn langs de westkust omlaag gereden waar we onder andere een dag over en door een gletsjer hebben gelopen. Later aangekomen in Wanaka waar we een dag zijn gaan snowboarden. Maarten deed dit al een aantal jaar maar Peter en ik hadden het nog nooit gedaan. Savonds alle spullen gehuurd en de volgende ochtend de berg opgereden. Onderweg kregen we van Maarten een spoedcursus snowboarden en eenmaal boven aangekomen stonden we in een dikke laag sneeuw. Op advies van Maarten hebben we meteen de lift omhoog genomen. Bovenaan de schoenen vastklikken aan het snowboard en al vallend kwamen we een tijd later weer beneden. Maar oefening baart kunst en zo konden we aan het eind van de dag allebei in noodvaart naar beneden gleiden zonder onderuit te gaan!

De volgende stop was Queestown, een bruisend dorpje op een verlaten zuidereiland. Het hoogtepunt van deze stad begon op een vrij hoog punt, waar ik enkele seconden later 134 beter naar beneden was: Bungeejump!

En niet te vergeten is natuurlijk de aardbeving. We zaten in een verlaten dorpje aan de westkust toen het opeens begon te schudden. De eerste reactie was een langsrijdende trein, maar dat kon niet want die rijden daar helemaal niet. Recht lopen lukte ook al niet meer en paar seconden later hadden we door dat het hele huis heen en weer aan het schudden was! En niet zo’n klein beetje ook, je moest moeite doen om overeind te blijven staan. Het heftigste gedeelte duurde toch zeker wel een minuut en later op de avond ook nog een aantal naschokken. Later bleek dat dit een van de heftigste aardbevingen ooit in Nieuw Zeeland was. De meting was uiteindelijk 7,8.

Verder nog een hoop verlaten wegen, bergen en sneeuw gezien. Onderweg hield de radio er nog even mee op. Gitaartje erbij gepakt en na 8 pogingen is het gelukt om onze eigen versie van Oasis’ Wonderwall op te nemen. Nu nog een paar Auckland en dan kan ik weer aan de rechterkant van de weg rijden in het land van de fastfood.

This entry was posted in Nieuw-Zeeland and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to En we gaan nog niet naar huis…

  1. helma says:

    hoi Danny(bungyjumper!!!), wat heb je een paar leuke weken gehad.
    En nu dan de laatste in Auckland.veel plezier nog.
    En een goede reis naar Amerika.
    En als je daarna in Londen land, kan je er misschien daar ook nog een weekje aan vast plakken!!!!!!!!!
    geniet van je laatste weekjes.
    groetjes uit nieuwveen.
    Peter Helma Mark en Michel

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>